(Decorex S. A.)

"Hy speel met die skeidslyn tussen die tradisionele tweedimensionele doek en driedimensionele beeldhouwerk. Die uiteinde is ongelooflik realistiese weergawes van die wêreld om hom. Gewone tweedimensionele skilderye lyk maar "platterig" teenoor Nico se werke.

Sy beelbhou werke het dieselfde uniekheid. Hy beelb verweer in sy werk uit…

Nico verduidelik dat sekere dele van die veronderstelde "voltooide" werk weggelaat word. Genoeg is behou om die kyker in staat te stel om die ontbrekende dele self in te vul wat as't ware 'n selfvoltooingsproses by die kyker laat."

(Beeld)

"… noem sy aanslag post-kontemporêr. Kuns moet terug beweeg na die mens meen Nico, dit moet opnuut aansluiting vind by die kyker… kuns het te akademies en eksklusief geword…"

(De Kat)

"Twee en drie dimensionele kunswerk word die jaar by die skou uitgestal. Nico van Sta-den, 'n voltydse kunstenaar van Centurion, het die unieke kunsvorm ontwikkel. Party van sy werke is gelyktydig twee - en driedimensioneel wat 'n vorm van beeldhou en skilderkuns saamsnoer. Sy hoof meduim is klei en akrielverf"

(Pretoria skou)

"Cete sculpture ceramique posee parmi les livres nous apostrophe, Nico van Sta-den trouve dans ce materiau un moyen d'expression tres fort.

Battre la terre, la rouler, tracer ses empreintes gorge des liens intimes entre le sculpteur et son oeuvre. Ses couleurs discretes permettent a ceete maison de village abandonnee, son deploiement dans l'espace.

Ainsi le monde imaginaire de Nico van Sta-den se cree et reveles ses attaches profondes pour son pays."

(Art et Empreintes)

"In mijn schilderwerken leg ik de klemtoon op diepte om de beperkingen van een tradisioneel tweedimensioneel doek te overbruggen. Het gaat om het scheppen van een diepte door afstand en illusie in adstracte of niet-abstracte vorm.

In mijn beeldhouwwerken beklemtoon ik sterk drie aspecten : de verwering, het onvoltooide en abstracte elementen. Endezijds de verwering die naar het vergankelijke, het tijdsgebonden karakter van mensen en dingen verwijst. Hierdoor worden zij van hun 'schoonheid' ontdaan om ze uit te zuiveren tot hun werkelijke, sterke karakter.

Anderzijds het onvoltooide dat uiting geeft aan het onvolmaakte zodat de toeschoower in vrijheid zijn/haar eigen proces van voltooiing kan scheppen.

Het abstracte element zorgt dan weer voor het onverklaarbare en een gebrek aan kennis.

(Een vleugje Zuid - Afrika: natuurlewen & kunst)